Soek en jy sal uitvind

Waarna het ek gesoek toe ek ‘n Christen was?

Die gevoel dat God daar is. ‘n Manier om seker te wees dat ‘n idee wat by my opgekom het van die Heilige Gees af kom, eerder as van myself af. Daardie warm gevoel van liefde wat ander gelowiges soms beskryf. ‘n Manier om sin te maak uit die skrif wanneer dit nie vir my sinmaak nie. ‘n Manier om te weet my gebede word gehoor. ‘n Manier om God se volledige plan te vereenselwig met die idee dat ons gebede hom kan beïnvloed. ‘n Manier om die optrede van die geleerdes in die kerk te vereenselwig met die morele lesse van Jesus. ‘n Manier om te verstaan hoekom die kerk in soveel stukkies geskeur is, as God dan die waarheid kan bekend maak.

Ek het gesoek na hierdie dinge omdat ek nie bloot kon maak asof ek níé vrae het nie. Ek het gebid, en gelees om te soek na antwoorde. Vir jare was ek oortuig dat ek net nie goed genoeg verstaan nie. Dit het nie by my opgekom om te dink dat God dalk nie bestaan nie. As ek daaroor sou dink, sou ek sê: Natuurlik bestaan God. Almal sê so. So daar moet ‘n manier wees vir al hierdie ander goed om sin te maak.

Lees meer Soek en jy sal uitvind

Advertisements

Watter vers het jou laat twyfel?

Ek lees op Patheos Jeremy Myers se stuk  11 Bible Verses That Turn Christians Into Atheists, en dink weer oor die vroeë dae van my Na-Christus era.  Elkeen van Myers se elf verse pla my, maar ek skaam my nou om te sê dat dit my nie gepla het toe ek nog deel van die kerk was nie.

Ek skaam my, want enige ordentlike mens behoort gepla te voel oor die vreeslike goed wat die Bybel sê is God se wil.  Hoe is ek altyd daarby verby?  Kon ek regtig soveel deelneem aan die mob-mentaliteit, daardie kulkuns van die Nazis waar jy weet jy kan nie protesteer nie, en dan maar maniere vind om nie daaroor te dink nie. Lees meer Watter vers het jou laat twyfel?

‘n Gebore Christen

Christenskap was nie ‘n keuse vir my nie.  Die kerk was deel van die lewe vir solank as wat ek kan onthou, en in my jonger dae het dit nooit by my opgekom om my teë te sit nie.

Toe ek ‘n kind was het ek soos ‘n kind geglo.  Ek het gehou van kerk toe gaan.  My ouers was nie vreeslik sosiaal nie, en die kerk was ‘n geleentheid om by ander mense te wees.  Die grootmense sou gedurig eindeloos vergader, en dan kon ek en die ander kinders lekker speel in die kerk: onder die banke, in die saal, agter die klein verhogie.  Kanseltrappies op – genade, dis ‘n groot Bybel dié – en as ek op my tone staan kan ek amper vir die leë banke preek. Lees meer ‘n Gebore Christen